...spelen we allemaal een rol. Maar wat als je je gaat identificeren met die rol? Dan zit je er ineens in vast.
In het theater des levens...
...spelen we allemaal een rol. En zelfs meerdere. Op werk, in je familie, je gezin, in je relatie, in je sociale contacten. Die rollen helpen ons in vele omstandigheden. Ze vormen ons, ze beschermen ons, helpen ons om om te gaan met emoties en onzekerheid, we leren ervan etc..
Maar lastig wordt het als je je gaat identificeren met die rollen. Want dan kunnen ze je ook in de weg gaan zitten. Want als je je gaat indentificeren met een rol dan blijf je dat ook telkens herhalen en geloven. Dan wordt het self fullfilling: ik ben zo dus ik doe zo (of ik doe zo want ik ben zo). En dan zit je ineens vast in een rol, een partoon, een overtuiging en blijf je telkens datzelfde gedrag vertonen, in dezelfde valkuilen lopen.
Ik ben zo dus ik doe zo (of ik doe zo want ik ben zo)
Maar je bent niet je werk, je bent niet alleen vader of moeder, je bent niet je opvoeding, je bent niet je ego, je bent niet je eigen drama, en je bent niet je overtuigingen.....Wie ben je dan wel? Loskomen van je (belemmerende) patronen. Worden wie je bent. Loslaten.
Wacht niet op toestemming om volledig jezelf te zijn — op je werk of in de wereld. Leven met hoofd, hart en ziel. Leven in vertrouwen.
