Principe 5
Denk aan het Grote Verhaal
Het boeddhisme weet: Alles gaat voorbij. Dit is enerzijds een geruststellende gedachte, anderzijds een teleurstelling. Natuurlijk willen we graag dat de negatieve ervaringen voorbij gaan en dat de positieve behouden worden. We willen graag vasthouden; dat hebben we als mens geleerd. Dat wij mensen alles (en iedereen?) onder controle kunnen -en mogen- houden. We leren niet los te laten, omdat we denken dat áls we loslaten we verliezen. Het tegendeel is waar. Wie het risico neemt, wie over zijn eigen gevoel van angst heen durft te kijken... wie uit zijn eigen schaduw stapt ziet opeens dat er een andere wereld zich opent.
Het Grote Verhaal betekent dat wij beseffen dat wij allemaal slechts voor even op deze wereld zijn. We zijn bezoekers. We zijn logeetjes die weer weg gaan. Dat geldt voor iedereen. We zijn passanten, en de mensen om en met ons zijn dit ook.
Laten we onze nietigheid, onbelangrijkheid kennen. Het Grote Verhaal houdt in dat alles wat wij mee maken door ontelbare anderen is mee gemaakt. Alles gaat voorbij, ook de kleerscheuren en de builen. Ook de pleziertjes en het genot.
We hebben alles te leen. Alles moet terug. Wat nu gebeurt zal opgaan in de eeuwigheid.
Soms bedenk ik me hoe het zal zijn als ik dood ga. Okay, ik overlijd en wie is er bij me? Met wie zou ik mijn allerlaatste momenten willen doorbrengen? Van wie neem ik afscheid? En meteen denk ik dan: waarom heb ik me dan zolang en zoveel druk gemaakt over mensen die ik helemaal niet aan m'n sterfbed zou dulden?
Ik bedenk me ook hoe het zal zijn als ik de hemelpoort in loop. Stel dat dat zo zal gaan? Dan zit daar een heilige poortwachter die me vraagt; "En? Wat heb je op aarde allemaal gedaan?" Wat zal ik antwoorden? Was ik een goed mens? En zo ja waarom? Op wat zal ik worden afgerekend voor ik een entreekaartje voor de hemel krijg?
Zulke gedachten vind ik eigenlijk heel verhelderend... Het zet heel wat dagelijkse beslommeringen in perspectief!
Nu
We leven nu. Laten we er nu van genieten of om treuren. Zodat we openstaan voor de volgende seconde.
Wat we gisteren hebben mee gemaakt en hoe we ons hebben gevoeld is reeds verdwenen.
Wat we nu mee maken zal verdwijnen.
Wat we morgen zullen mee maken weten we niet.
We weten alleen dat alles een herinnering wordt.
- Laten we ons regelmatig afvragen: is wat we nú belangrijk vinden werkelijk van belang als we ons en ieders gehele leven in ogenschouw nemen?
- Red je zelf van het incident-denken en denk voortaan in het Grote Verhaal.
Oefening in onthechting
Onthechting is wat ons te doen staat om los te laten. Niet dat we geen liefde mogen voelen, maar laten we niet vastklampen. Laten we los laten en ons open stellen voor nieuwe ervaringen, hoe zich deze ook voordoen. Laten we inzien dat over een periode we allemaal terug zullen kijken op ons leven en over alle ervaringen kunnen vertellen.
Weet dat álles een herinnering wordt
- Leer onthechting door over de ervaringen van vandaag in de verleden tijd te praten. Alsof het jaren geleden is dat jou dit overkomen.
- Schrijf dit ook eens op, in de verleden tijd.
- Probeer dit ook eens bij ervaringen die je dwars zitten of waar je moeite mee hebt.
- Oefen in het achter je laten.
